Esintiler ve Anlar

Bütün anakaralardan uzak, geceleri baygın yasemin kokularına bürünerek, kış yaz aynı ılıman iklimle sarıp sarmalanarak, ağaçların arasında yitip gitmiş kırk eviyle kendine yeterek yürüp giden başlı başına bir dünyaydı burası. Merhaba dostlar merhaba! Gezmeye çıkarılmış bir balık misali, döndüm yine kendi sularıma... Yıllar sonra bu ülkeyi memleket olarak görebilmeme şaşıyor olmakla birlikte, anladım ki memleket bir tane olmuyormuş. Memleket kalbimdeki yara, memleket karnımı doyuran bu ülke, memleket anam, memleket kardeşlerim, memleket doslarımmış. Ve bir avuç mezar toprağımış memleket, başında koca bir çınarla babamın yattığı yerde... Aslında, bu bloğun okuyucuları hakkında hiç bir bilgim yok. Genel olarak incelediğimde, en az okunan da kitap incelemeleri oluyor. Ama ben inatla yazmaya devam ediyorum. Neden? Çünkü rüzgar oradan esiyor, keçiler beeee diye bağırıyor. En az benim kadar çekingen okuyuculara sahip burası. Bir kaç yüz insan, sessiz sakince bu satırları okuyor ve say...

Meryem uykuya dalmadan önce ''Bibi'' dedi, ''niye horozlar ötmüyor artık?'' ''Horozlar hep öter!'' dedi bibisi, ''Ama bazı insan duyar, bazısı duymaz.'' Meryem, ''Ben artık duymuyorum'' dedi.  ''Sabah olmasını istemiyorsun da ondan'' diye yanıtladı onu Gülizar Ebe. Telli turnam bizim ele varırsan şeker söyle, bal söyle kaymak söyle...Gülün gülüm kırıldı kolum tutmuyor elim ne fayda...Yılın bu zamanları bir hüzün, bir karanlıklar şehri oluyor kalbim. Ne ışıl ışıl süslemeler fayda ediyor, ne içilen bitki çayları, okunan kitaplar. Livaneli'nin Mutluluk kitabından uyarlanan aynı isimli film, beni her zaman en çok etkileyen filmlerden biriydi. Halen, giriş müziğini duyduğumda burnumun direği sızlar. Gözlerim dolar...Filmi ne zaman izlesem bir kırgınlık, bir küskünlük çöker içime. Bu yazı, kitabı okumadan önce uyarlama filmi izleyen birisinin bakış açısıyla yazıldı. Her zaman önce kitap...

                                                ''Bu çınardan hep korkardım. Meyvesi insan olan ağaçtı bu. Bir tarihte idam edilen birçok devlet büyüğü bu ağacın dallarına asılmış ve kurumuş birer meyve gibi rüzgarla döne döne çürümüşlerdi. O günden bu yana ağacın çevresinde hiç rüzgar esmezdi. '' Şaka gibi geliyor ama bu ayın ortasında, tam da dört yaşına girecek Esintiler ve Anlar. En zor zamanlarımdan birinde, buhranlar içinde kıvranırken uzun süredir aklımda olan, hatta yıllar önce açıp hiç bir şey yapmadan beklettiğim bloğuma yazmaya karar verdim. Ve buradayız işte. Bu dört yılda, çok şey kaybettim. Çok şey kazandım. Çok ağladım. Çok güldüm.  Yaşadım yani. Herkes gibi, herkes kadar.

Şairlerin dediği gibi, ''Paris güzel bir salon, Londra güzel bir park, Berlin güzel bir kışla ama İstanbul  güzel bir şehir''di.

Yine geç kaldığım bir kitapla karşınızdayım efendim.Kitabın çıkış tarihine bakınca hayatımı yeniden kurduğum,çalkantılardan sağ çıkmaya çabaladığım zamanlara denk geldiğini hatırlıyorum.Ancak yine de bu geç kalmışlık hissini atamıyorum  üzerimden bir türlü.