Esintiler ve Anlar

Her şey o akşam gelen telefonla başladı. Bir gün o telefonun çalacağını hep biliyordum. Ne kadar düşünürsen düşün, kendini hazırlayamıyorsun işte. Henüz dün gece görüştüğün insan, nasıl olur da uyanamaz uykusundan? Annem bir gece uyumuş ve uyanamamıştı işte. Uykusunda ölüvermişti. Şimdi son görevi yapmaya çağırıyorlardı beni, bizi.  Bu haberi aldığımda, aylardan aralıktı. Ve İstanbul'a gitmemize yalnızca 10 gün kalmıştı. Ertesi sabah için iki bilet bulup düştük gecenin bir yarısı yollara. Evden çıkarken biliyordum. Bir daha ne zaman dönerim, ne zaman görürüm diye bir anlığına da olsa arkama dönüp baktım. Dönüşümüz tam altı ay sonra bir haziran gününde oldu.  Annem, iki kedi ile birlikte yaşıyordu. Ve erkek olan kedi yani Şeker, yıllardır farklı bir odada yaşıyordu. Asiye ile hiç bir temasları yoktu. İlk iş onları alıştırmak olacaktı kuşkusuz. Cenazeyi pazar günü kaldırdık. Kalabalıktı. Kediler bile uğradı inanır mısın. Onlar da benim gibi öksüz kalmıştı nihayetinde. Günler...

Nereden başlasam diye oturup uzun uzun düşündüğüm bir konu bu. Kendi deneyimlerimizi anlatacağım kısmı bu yazının ikinci bölümünde anlatmaya karar verdim. Burada, bir Avrupa Birliği ülkesine Türkiye'den kedi götürürken bilmeniz gerekenlerden bahsedeceğim. Yine de belirtmek isterim ki, alacağınız bilgileri resmi internet sitelerinden dikkatlice okumanızı öneririm. Burada yazacaklarım, tamamen bizim izlediğimiz yol ve deneyimlerimizden oluşmaktadır. Bazı noktaları unutup da atlarsam, affola. 1- Kediye Çip Taktırmak Bu işlem gerçekten de bir çok yerde yazdığı gibi kısacık sürüyor. Veterineriniz, evladınızın ensesine minik bir çip yerleştiriyor. Bizimkilerin çipleri olmadığı için ilk olarak bu işlemle başladık. 2- Evcil Hayvan Pasaportu Bazı kaynaklarda evcil hayvan pasaportu ve aşı karnesi diye geçiyor. Hatta THY ile yaptığım telefon görüşmesinde aşı karnesi diye de eklediler. Ancak bizim herhangi bir aşı karnemiz yoktu. Veterinerinize yurt dışı seyahat için pasaport iste...