Esintiler ve Anlar

                             f ''Yedi milyon insan bir akvaryumdaki balıklar gibi birbirlerinin varlığından neredeyse habersiz, birbirlerine dokunmamaya çabalayarak ileri geri kayıyor '' Daha dün değil miydi ilkbahar? Hani doğa canlanmıştı, çiçekler tomurcuklanmıştı. Şimdi sokağımdaki her bir ağaç hüzünlü. Şimdi asırlık ağaçlar boyun büküp, bırakmışlar kendilerini sonbaharın ellerine. Peki sonbaharın elleri şefkatli midir? Sarıp sarmalar, ana sıcaklığıyla korur mu? İçini ısıtabilir mi ağaçların?  Daha dün değil miydi şu pencereden gördüğüm doğanın en sıcak yüzü? O en güzel uyanış. Şimdiyse bilmem kaçıncı kez döküyor yapraklarını ağaçlar. Benim bu evdeki ilk, onlarınsa bu sokaktaki kim bilir kaçıncı sonbaharı. Gökyüzü hüzünlü, ağaçlar hüzünlü, göçmen kuşlar çoktan gittiler. Gugukçuk ile gelecek bahara sözleştik, onunla da vedalaştık. Şimdi uzun bir kış zamanı. Bu yazı olağan üstü sıcak geçirdik. Baz...

Savaş eğer sizi öldürmüyorsa, düşündürmeye başlaması kaçınılmazdı. Sonbahar gelmiyor diye üzülüyordum, şimdi ise gitmek üzere. İki yıldır sonbaharı yaşamayan bu memleket, sanıyorum bu yıl sonbahara doydu. Yani güz gülleri gibiyim ra ra ra ri ra rom! Hiç bahar yaşamadıııım! Artık sonbahar da bitsin istiyorum. Dökülen yapraklar, sisli sabahlar...Kız Kulesi ve Adalaaaaar! Ah burda olsan çok güzel hala İstanbul'da sonbahaaaaaaaar!