Esintiler ve Anlar

( Daha önceki Livaneli kitapları yazlarım için:  Son Ada ,  Mutluluk ,  Serenad ,  Leyla'nın Evi ,  Engereğin Gözü ,  Huzursuzluk  ) Livaneli'nin birden, hiç tanıtımı yapılmadan ortaya çıkan kitabı Balıkçı ve Oğlu'nu bitireli bir kaç hafta oluyor. Eskiden Doğan Kitap'tan çıkan kitaplar İnkılap Yayınevi'ne geçti. Eski kitaplar da Livaneli'den yeni kitap denilerek sosyal medyada tanıtıldı, basıldı. Sevgili İnkılap Yayınevi her şey iyi hoş da bu kitap neden zürafa gibi? Doluya koysan olmuyor, boşa koysan dolmuyor. Diğer kitapların yanında, kütüphane rafında (kardeşimin deyimi ile) resmen tam bir zürafa gibi duruyor!  En son Huzursuzluk kitabını yayımlayan Livaneli, Balıkçı ve Oğlu'nda temelde göçmenlikten bahsederken, bir yandan da ekolojik yıkımlardan da bahsediyor. Oğlunu bir fırtınada denizde kaybetmiş bir balıkçının üzerinden, Ege sularındaki drama uzanıyoruz. Açıkçası, balıkçı Mustafa ve Mesude karakterleri bende derinlikli etki bırakmadı. Sanki...

Bütün anakaralardan uzak, geceleri baygın yasemin kokularına bürünerek, kış yaz aynı ılıman iklimle sarıp sarmalanarak, ağaçların arasında yitip gitmiş kırk eviyle kendine yeterek yürüp giden başlı başına bir dünyaydı burası. Merhaba dostlar merhaba! Gezmeye çıkarılmış bir balık misali, döndüm yine kendi sularıma... Yıllar sonra bu ülkeyi memleket olarak görebilmeme şaşıyor olmakla birlikte, anladım ki memleket bir tane olmuyormuş. Memleket kalbimdeki yara, memleket karnımı doyuran bu ülke, memleket anam, memleket kardeşlerim, memleket doslarımmış. Ve bir avuç mezar toprağımış memleket, başında koca bir çınarla babamın yattığı yerde... Aslında, bu bloğun okuyucuları hakkında hiç bir bilgim yok. Genel olarak incelediğimde, en az okunan da kitap incelemeleri oluyor. Ama ben inatla yazmaya devam ediyorum. Neden? Çünkü rüzgar oradan esiyor, keçiler beeee diye bağırıyor. En az benim kadar çekingen okuyuculara sahip burası. Bir kaç yüz insan, sessiz sakince bu satırları okuyor ve say...