Esintiler ve Anlar

''Niçin babasını hep yaşayacak sanmışlardı? O da ölecek gibi görünmüyordu. Öyle dürüst, öyle kesin bir adamdı ki; ölümün sinsiliği ona hiç gölge düşürmemişti. Evine her gece ekmek alıp gelen bir erkeğin yokluğu, sessizlik olup yerleşmişti odalarına.'' Geçtiğimiz pazar, yeni bir kitap seçmek için yine kütüphanemin önündeydim. Aslında içimden deli gibi Füruzan okumak geliyordu. Hevesle Füruzan kitaplarının bulunduğu rafa uzandım. Hay lanet! 2019'da okumak için yalnızca iki Füruzan kitabı almışım. Kendime nasıl kızdım, nasıl öfkelendim. 

'' Pencereden kar geliyor, aman annem gurbet bana zor geliyor.'' Hayat ne peki Hermann? Genç bir çocuk-kızken öğrendiğim eğer doğruysa kadın kişi, erinin yanına gider, onun olur. Alman kadınının iyi Hristiyanlık görevi budur. Uysallık kadının mutluluğunun kaynağıdır. Söz dinledim ben, biliyorsun pekala. Fakat Hermann Lemmer, mutluluk neredeydi? Uysallığımda değildi artık biliyorum. Susacağım şimdi, susacağım. Nedir bu fikirler, nedir? Mutluluk, anlatıldığı, özendirildiği gibi şaşırtıcı bir şey değilmiş. Bunu kesinlikle biliyorum. Mutluluk yokmuş Hermann Lemmer. 2019 yılında okuyup bitirdiğim ilk kitap Füruzan'dan Berlin'in Nar Çiçeği oldu. Özel bir sebebi yoktu, memleketten yeni dönmüşüm, buzlu gecelerde çıkacak bir yolculuk arıyormuşum. Karşıma Berlin'in Nar Çiçeği çıktı, ben de zevkle okudum.