Cemal Süreya'ya Mektuplar/Ahmed Arif
Vay kurban! O nasıl bir kitaptı öyle! Gözlerimin numarasının değişmesinden ve bir hayli ilerlemesinden sonra, yeni kararlar aldım. Ne yazık ki ilk önemli karar kitapları yavaş okumak, yalayıp yutmamak şeklindeydi. Yavaşlaya yavaşlaya, kendimi frenleye frenleye ancak iki geceye yayabildim. İkinci gece zevkle önceki sayfalara dönüp bazı yerleri bir daha okudum. Sonra okumaya devam ettim ve birden bitiverdi. Eh, bu zalimlik ama! İnanın, bu kitabı elinize aldığınız an, son sayfaya hızla varacaksınız. Öyle tadı damakta kalan, öyle içten...