30 Kasım 2017 Perşembe

Gökyüzüne Bakarak Yaşayanlara Şiir

Bak !

şu kurşuni gökyüzünde bile 

 uçuyor kuşlar !

Bekle !

Yukarı bak!

Gökte tek bir kuş olmaz,

                 ölürüm

Ne zaman ki serçeler kanat çırpmaz
                     
                    ölürüm
Bekle !

Bak!

Kanatlarını nasıl da germiş kumrular!

Gece Saçlı Kız


27 Kasım 2017 Pazartesi

Taşınmak -2-


 Merhaba doğan güneş! Merhaba bulut kardeş! Henüz taşınalı iki hafta oldu! Yaşadıklarımı taze taze,sıcak sıcak yazmak istedim ki unutmayayım. Hissettiklerim zaman içinde değişmeden,ilk haliyle yazıya dökülmüş olsun.


24 Kasım 2017 Cuma

Taşınmak-1- ve Biraz Paranoyak Gevezelik



Yeni Evde İlk Sabah


Bunca yorgunluğun üzerine,ertesi gün öğlene kadar uyurum sanıyorsanız yanılıyorsunuz. Alarm kurmasanız dahi sabahın erken saatlerinde uyanacaksınız. Bir kere ne kadar yorgun olursanız olun,evin o karmaşık hali sizi rahatsız edecek. 

22 Kasım 2017 Çarşamba

Son Papatyaya Şiir

Son kalandı belki,
içinde hala ilk yazın tazeliği.

Çiğlense de beyaz çiçekleri,
o,hep güneşi bekledi...

Bakma,
bir yol kenarındaymış
kaldırımın köşesinden fırlamış.

Yapraklarını dökerken ulu ağaçlar,
-üşüse de elleri-
-titrese de içi-

O,son kalandı belki...

İçinde ilk yazın tazeliği...
İçinde hala o yazın ateşi...


Gece Saçlı Kız

21 Kasım 2017 Salı

Döndüm dostlar! 
Sonunda döndüm!
Koliler içinde kafayı yemeden,
Alman televizyonlarının sıkıcılığından aklımı oynatıp,
 şıkıdım şıkıdım olmadan 
telli turnaaam bizim ele varırsan 
şeker söyle bal söyle kaymak söyleeee!

Taşınırken nasıl kafanızı yemezsiniz ? Ben nasıl delirmedim?

vb.

Bütün bunları uzun uzun anlatacağım!

Yaşasın internet!

Yaşasın!

Yaşasın!

Gece Saçlı Kız

6 Kasım 2017 Pazartesi

Bir Evden Başka Bir Eve Taşınan Hayatlar

Dostlar,bu memlekete geldiğim ilk günlerde kiraladığımız evden ayrılıyoruz. Bir süredir burasıyla da ilgilenemiyordum açıkçası. Sebebi koliler,poşetler,yük taşımalar,heyecanlar,yeni umutlar.

Yıllar önce geldiğim bu şehirden ayrılıyorum. Burada hayat dersler verdi bana. Kanaya kanaya anladım. Bir kedi gibi yaralarımı yaladım,iyileştim. Şimdi başka bir şehirde,başka bir hayat kurmaya gidiyorum. Başka bir evde,bambaşka umutlarla.

Yıllar önce heyecanla girdiğim bu kapıdan,artık yine heyecanla çıkma vakti. Duygularım karmakarışık. Bu sanki basit bir taşınma değil benim için. Bu ev benim ilk evim. Bu ev benim ilk gençliğim...

Şimdi el sallıyor içimdeki çocuk bana pencereden...Bir parçamı bu şehirde bırakıyorum,yeniden büyüyebilmek için. Dallarımı buduyorum,daha uzaklara erişebilmek için. Gözlerimden akan yaş değil,can suyu toprağıma. Bu köksüz çiçeği,başka umutlarla büyütmeye gidiyorum...


Gece Saçlı Kız