Eh be Gece Saçlı Kız,ne memleketmiş böyle! Nasıl bir memleket ki bu hala bahar gelmemiş? Mayısın ilk haftası bitmek üzere,bu kız hala baharsızlıktan bahsediyormuş. Durum bu olunca,blog işini de iyice boşlamış. Bahar nerede kaldı diye havalara bakar,avare gezer olmuş. O havaya çevirdikçe yüzünü,güneş kaçmış yok olmuş. Yağmurlar yağmış. Yağmurlar hep yağmış. Yağmurlar...
Kalemliği anneme gösterdiğimde ilk tepkisi '' vah yavrum hiç kalemliğin yoktu değil mi! '' oldu. Ah,anneciğim kalemliğim vardı da turuncu kalemliğim yoktu ki hiç !
Şeffaf kalemlik çılgınlığına ben de Çin ayağından katıldım a dostlar! Doksanlarda çocuk olanlar Ayşegül kitap serilerini hatırlayacaklardır. Ah,ne güzel günlerdi. Eski Ayşegül serilerini bulmak için çok uğraştım ama İstiklal'deki sahaflarda bir tane bile karşıma çıkmadı. Belki bir gün karşıma çıkarlar,ben o güne dek aramaya devam edeceğim. Hal böyle olunca,bu kalem kutusuna da Ayşegül kalemlik adını taktım.