22 Kasım 2017 Çarşamba

Son Papatyaya Şiir

Son kalandı belki,
içinde hala ilk yazın tazeliği.

Çiğlense de beyaz çiçekleri,
o,hep güneşi bekledi...

Bakma,
bir yol kenarındaymış
kaldırımın köşesinden fırlamış.

Yapraklarını dökerken ulu ağaçlar,
-üşüse de elleri-
-titrese de içi-

O,son kalandı belki...

İçinde ilk yazın tazeliği...
İçinde hala o yazın ateşi...


Gece Saçlı Kız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder