6 Kasım 2014 Perşembe

Neden Blog

Bilgisayarda yazı yazmak benim için her zaman bir işkence.Klavyenin çıkardığı ses,bilgisayarın o tahammül edilemez ışığı,artık eskimiş olan makinenin artık beni bırak dercesine çıkardığı tuhaf sesler,haykırışılar!Ah,anlayamazsınız! 
Peki kızım senin blog yazmakla ne işin var?

Aslında uzun,uzun yıllardır aklımda olan bir konuydu blog yazmak.Lakin maymun iştahımdan mıdır,internet korkumdan mıdır yoksa mıymıntılığımdan mıdır bilinmez bu işi erteledim durdum.

Bilgisayarda yazı yazmaktan bu kadar nefret eden ben aşığım daktiloya,hala bir daktilom olmasa da.Yazı kağıda yazılmalıdır.Bloğa yazdığım yazıları(dizi özetleri hariç) hep deftere yazarım önce,sonra oturur bilgisayara geçerim.Huyum kurusun,ne eski kafalıyım!

Her işim aceledir benim.Durum böyle olunca insanlar beni plansız,programsız sanırlar.Bilmezler nasıl içten pazarlıklı,sinsiyimdir ben.Bir şeyi yıllarca düşünürüm bazen de renk vermem.Sonra bir bakmışsın acele tarafından blog açmışım.Bırakalım herkes beni plansız,aceleci,mıymıntı bilsin.Yalnızca dostlarım,ailem bilir gerçek beni.Onlar ki iki elin parmakları kadarlar.Benim bu küçük,tuhaf renklerle dolu dünyamda hepsi birer ışıklar.Farklı 
renkleriyle,ahenkle dans ederler karanlık gecelerimde.

Dünyanın bir köşesinden,diğer köşelerine sesim ulaşabilsin diye aslında bu blog.Öylesine bencilim ki,bazen dostlarımın sadece benle olmalarını istiyorum.Benle konuşsunlar,benle fotoğraf çektirsinler,benle dolaşsınlar.Lakin bu ben  dünyanın bir ucundayken her zaman olamıyor.Hem ne demek yahu?İnsan bu kadar bencil olabilir mi?Dostlarım da biraz benim gibi deli.Yoksa kim sever ki bu bencili?

Bu yüzen var oldu bu blog.Bazen günlerce ses vermem kimseye.Yaşadığımı unutur bazen bu şehrin sokakları.Dostlar yaşadığımı bilsin diye,sesime ses,yüreğime ışık olsunlar eksik olmasınlar,eksik olmasınlar diye...

Gece Saçlı Kız

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder